ŚWIADOMY SEN 

ŚWIADOMY SEN

Świadomy sen stanowi część sanomentologii – bardzo uniwersalnej i wszechstronnej metody, która w łatwy, lekki sposób, bez wracania do trudnych wydarzeń, pozwala rozwiązać problemy emocjonalne i dolegliwości fizyczne. Metoda ta oparta jest na bezpośredniej pracy z podświadomością. 

Podczas świadomego snu, podświadomość, przy wykorzystaniu symboli znanych mózgowi, w możliwie lekki i prosty sposób rozwiązuje problem na bardzo głębokim poziomie. 

Jak działa podświadomość? 
Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że 90-95% naszych wszystkich działań, naszego funkcjonowania steruje podświadomość. Jak ona tak waściwie działa? 
Aby łatwo to wytłumaczyć, użyję analogii do komputera. Podświadomy umysł działa wyłącznie na programach, które są tworzone przez czas. 
Podobnie jak komputer, do ich działania konieczne jest ich wcześniejsze zainstalowanie. 

Programy nie tworzą sięsame. Ich źródłami mogą być: 
 o świadomy umysł, 
 o inni ludzie, 
 o środowisko, 
 o umownie również wyższa świadomość. 

Wszystko, co dzieje się z daną osobą, skutkuje powstaniem kodu. Ten kod tworzy odpowiedź lub reakcję na bodźce. 
Podświadomość nie ma wyobraźni ani pojęcia słuszności lub zła samych w sobie. 

W określonych sytuacjach uruchomiają się konkretne programy, które zostały zakodowane w umyśle podświadomym, nawet pomimo niekorzystnych konsekwencji, o ile inne programy ich nie anulują lub zawieszą. Ustrukturyzowany program samozachowawczy i bezpieczeństwa jest w stanie pominąć program wyrządzania sobie krzywdy (zazwyczaj tak jest). 

Standardowe programy i normy obyczajowe, które zwykle są w nas instalowane kiedy byliśmy dziećmi są w stanie zignorować program aktywnego wyrządzania krzywdy innym. Aby zapobiec instalacji szkodliwych programów lub kodu, mamy: odpowiednik zapory komputerowej – strażnika/filtr, który sprawdza wszystkie bodźce i wejście zewnętrzne, aby stwierdzić, co jest dozwolone w oprogramowaniu. Jest to określane mianem Krytycznego Myślenia. 
Inną analogią, do której będę się odwoływać później, jest to, że podświadomy umysł jest jak zamek, a krytyczne myślenie jest strażnikiem uniemożliwiającym najeźdźcom wejście. 

Krytyczne Myślenie zaczyna działać między 7 a 11 rokiem życia, nie ma filtrów wewnętrznych, tylko te narzucone przez innych: rówieśników, opiekunów, autorytety. Zanim Krytyczne Myślenie stanie się aktywne, małe wydarzenia mogą zasiać nasiona lub pojedyncze wiersze kodu, do późniejszego kompletnego oprogramowania, a te stanowią początek dla przyszłych dolegliwości emocjonalnych lub fizycznych. 

 Wydarzenia, które pozostają nierozwiązane, stają się zalążkiem większych problemów w trakcie rozwoju i manifestują się często w dorosłym życiu. Przez całe życie dodawane są kolejne linijki kodu do oprogramowania, wynikają one z odbioru otaczającego nas świata. Jeśli powiem słowo „niebo”, prawdopodobnie pomyślisz o niebieskim kolorze, ponieważ mamy wiersz kodu, który został zainstalowany, aby wiedzieć, że niebo jest niebieskie. Ale to tylko jeden przykład działania naszego oprogramowania. 

Podświadomy umysł obsługuje miliardy linii kodu jednocześnie więc odpowiednie jest tutaj użycie określenia komputera w poleceniach i . Przeanalizuje wszystkie podane informacje wejściowe ze zmysłów (wzrok, słuch, odczucia kinestetyczne itp.) i uruchamia programy, których nie jesteśmy nawet świadomi. Te wiersze kodu mogą mieć pozytywny lub negatywny wpływ na osobę. Na przykład zapach pieczonego chleba w odpowiedzi może przynieść powrót pozytywnych wspomnień z dzieciństwa, natomiast dźwięk podniesionego głosu może wywołać reakcję strachu. 
To wszystko jest ważne, aby zapewnić nam przetrwanie, ale podświadomość nie potrafi odróżnić, co jest korzystne, a co szkodliwe. 
Kiedy mamy pojedyncze, rozproszone linie kodu, oprogramowanie będzie nieszkodliwe. Jednak im więcej linijek kodu oprogramowania zostanie napisanych (czyli im więcej podobnych zdarzeń wydarzy się w życiu), tym silniejszy staje się ten program. 

Przykładem mogą być podobne zwroty wypowiedziane do nas jako dzieci. 
Mają podobne brzmienie ale zupełnie inne, daleko idące konsekwencje. Niektóre są celowe, np. „nie umiesz tego zrobić!” lub „Ciągle robisz to źle”, podczas gdy inne są nam wpajane nieświadomie/odruchowo, takie jak „przytyjesz jak będziesz tyle jadł” lub „jesteś głupim dzieckiem!" 
Zarówno te celowe jak też niecelowe powodują te same szkody w dłuższym okresie czasu. Tworzą szereg ograniczających przekonań lub negatywnych afirmacji. Na przykład następujące trzy zdania wypowiedziane dziecku: 
"Jesteś niegrzeczny!" 
"Zawsze jesteś niegrzeczny!" 
"Zachowałeś się niegrzecznie!" 
Na pierwszy rzut oka stwierdzisz, że przekazują tę samą wiadomość, ale podświadomy umysł zrozumie każde z nich inaczej. 
Pierwsza to afirmacja, stwierdzenie faktu, że dziecko jest zasadniczo niegrzeczne. 
Druga to przekonanie, że zawsze jestem niegrzeczny. Dziecko uwierzy, że zawsze jest niegrzeczne. 
Trzecie to oświadczenie o chwili obecnej bez konotacji na przyszłość. Dziecko jest teraz niegrzeczne, ale to raczej stwierdzenie chwili, jednego zdarzenia niż oczekiwany rezultat. 

Kiedy komunikujemy się z podświadomym umysłem, w efekcie omijamy Krytyczne Myślenie. Jednym ze sposobów komunikacji z podświadomością jest sanomentologia. 
Ta strona może korzystać z Cookies.
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.

OK, rozumiem lub Więcej Informacji
Informacja o Cookies
Ta strona może wykorzystywać pliki Cookies, dzięki którym może działać lepiej. W każdej chwili możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach swojej przeglądarki. Korzystając z naszego serwisu, zgadzasz się na użycie plików Cookies.
OK, rozumiem